Toprakla Başlayan Bir Yolculuk

Uzun yıllar öğretmenlik yaparken, ailemin çiftlik kurmasıyla birlikte hayatıma toprak girdi. Zeytin ağaçlarının gölgesinde, üretimin sabrını ve doğanın kendi ritmini yakından tanıdım. Toprakla kurulan bu temas, içimde zaten var olan üretme isteğini görünür kıldı. Çünkü ben, her zaman düşünen, tasarlayan ve emeğini somut bir şeye dönüştürerek var eden biriydim.
 

Bir bahar zamanı…
Doğa tüm görkemiyle yeniden doğmaya hazırlanırken, ben de kendi içimde bir karar verdim.
Olmak istediğim yer; hızın değil sabrın, tüketmenin değil üretmenin olduğu yerdi.
Yani toprak. Toprağın ritmiyle yürümek, emeği zamana bırakmak…
 

Bu yolculuk zamanla sadece zeytinle sınırlı kalmadı.
Toprağa dokunma hâli, çamurla şekle dönüştü.
Çocukluğumda sokakta çamurdan heykeller yapardık; ellerim aslında hep çamurdu.
Bugün o eller, doğayı andıran, özgün ve zamansız seramik formlar üretmeye devam ediyor.
Çünkü toprak, kendini tek bir biçimde anlatmaz.
 

Özge Akıllı, anneme verdiğim bir sözün adıdır.
Onun köklerinden doğuşum, onunla mayalanışım ve var oluşum…
Bu marka, o sözün toprağa karışmış hâlidir.
 

Bugün burada, aynı kökten beslenen iki yol var.
Biri zeytin ağacının sabrından, diğeri toprağın hafızasından doğuyor.!